« سپس بدان كه در قيامت اعادهء نفس به بدنى مانند خود كه در دنيا داشت آفريده شده از سنخ همين بدن پس از جدايى نفس از بدن - چنان كه شريعت به آن گوياست از نصوص تنزيل و روايات بسيار زياد رسيده از اصحاب عصمت و هدايت و غير قابل تأويل ، همچون آياتى كه مىفرمايد : « گفت : كى استخوانها را زنده مىكند ، و حال آنكه پوسيده شده است ؟ بگو : همان كسى كه در نخستين بار آنها را بيافريد آنها را زنده مىكند . و او به هر آفرينش داناست » ، « سپس ناگاه ايشان از گورها به سوى پروردگار خود روى مىآورند » ، « آيا انسان مىپندارد كه استخوانهاى او را گرد نمىآوريم ، آرى تواناييم كه سر انگشتان او را يكسان سازيم » ، - كارى است ممكن و محال نيست . پس بايد آن را تصديق كرد ، زيرا كه آن از ضروريات دين است و انكار كردن آن كفرى آشكار است ، و هيچ بعدى در آن نيست ، بلكه بعد و تعجّب در تعلّق گرفتن نفس به بدن از آغاز كار آشكارتر است از تعجّب كردن در عود نفس به بدن » .